قفسهی بوبینها
Warping creel همچنین: قفسهی بوبین، قفسهی چلهپیچی
محل استقرار بوبینهای تأمینکنندهی نخ تار در ماشین چلهپیچی است. آرایش و سازوکار تعویض بوبینها در این قفسه بر زمان توقف و کارایی چلهپیچی اثر میگذارد.
جایگاه قفسه در چلهپیچی
قفسهی بوبینها بخشی از تجهیزات چلهپیچی است که بوبینهای نخ تار در آن قرار میگیرند. نخها از روی بوبینها باز میشوند و بهصورت موازی روی چله پیچیده میشوند. ظرفیت قفسه و شیوهی جایگزینی بوبینهای خالی، در سازماندهی آمادهسازی نخ تار برای بافندگی اهمیت دارد.
بزرگکردن قفسه برای تأمین همزمان شمار بسیار زیادی سرنخ، به فضای بیشتر، زمان طولانیتر بوبینگذاری و هزینهی بالاتر نیاز دارد. همچنین یافتن و گرهزدن سرنخ پارهشده دشوارتر میشود؛ ازاینرو قفسههای کوچکتر با تعداد بوبین کمتر به کار میروند.
انواع قفسه و تفاوت آنها
چهار آرایش قفسه شامل سادهی تک، دوبله، مگازین یا ذخیرهدار و «۷» شکل است. تفاوت اصلی آنها در چگونگی بوبینگذاری و آمادهکردن نخ برای ادامهی چلهپیچی است.
سادهی تک
- یک بوبین برای هر سرنخ
- توقف برای بوبینگذاری
دوبله
- دو قفسهی جایگزین
- بوبینگذاری همزمان قفسهی دوم
مگازین
- دو بوبین برای هر سرنخ
- اتصال نخ به بوبین ذخیره
قفسهی سادهی تک و دوبله
در قفسهی سادهی تک، به تعداد سرنخهایی که روی چله پیچیده میشوند بوبین وجود دارد. پس از خالیشدن بوبینها، دستگاه متوقف میشود تا قفسه دوباره بوبینگذاری شود. زمان این کار، کارایی چلهپیچی را کاهش میدهد.
قفسهی دوبله دو قفسه دارد: هنگام بازشدن نخ از بوبینهای یکی، قفسهی دیگر بوبینگذاری میشود. این آرایش نیاز به توقف برای بوبینگذاری قفسهی در حال کار را کاهش میدهد. در سازوکار دارای قسمت پیچندهی متحرک، پس از تمامشدن نخها، قسمت پیچنده مقابل قفسهی آماده قرار میگیرد.
قفسهی مگازین یا ذخیرهدار
در قفسهی مگازین، برای هر سرنخ تار دو بوبین وجود دارد: یکی در حال کار و دیگری ذخیره است. سر نخ بوبین ذخیره به انتهای نخ بوبین در حال کار گره زده میشود تا پس از تمامشدن آن، بازشدن نخ از بوبین ذخیره ادامه یابد.
پس از انتقال تغذیهی نخ به بوبین ذخیره، بوبین خالی با بوبین پر جایگزین میشود. این سازوکار برای ادامهی کار بدون توقف هنگام تمامشدن بوبین طراحی شده است؛ بااینحال بازشدن گره اتصال میتواند موجب نخپارگی و توقف ماشین شود.
قفسهی «۷» شکل
در قفسهی «۷» شکل، بوبینها روی دو طرف قفسه قرار دارند و نخها بهسوی محل تقاطع دو ساقه هدایت میشوند؛ قسمت پیچندهی چله مقابل این محل قرار دارد. سازوکار قفسه از بوبینهای متحرک استفاده میکند.
هنگام بازشدن نخ از بوبینهای سمت بیرونی، بوبینگذاری در سمت داخلی انجام میشود. پس از خالیشدن بوبینهای بیرونی، میلههای سوار بر زنجیر، بوبینهای پر را در ریلهای بالا و پایین به بیرون هدایت میکنند و بوبینهای خالی به داخل میروند.
بوبینهای پر پس از انتقال، نخکشی و آمادهی چلهپیچی میشوند. در این سازوکار، جابهجایی و نخکشی زمانبر است و کارایی را کاهش میدهد؛ بااینحال کارایی آن از قفسهی سادهی تک بیشتر است.
پرسشهایِ متداول دربارهٔ «قفسهی بوبینها»
چرا تعداد بوبینهای قفسه همیشه برابر کل نخهای تار پارچه نیست؟
قفسهای با ظرفیت بسیار زیاد به فضای بیشتر، زمان طولانیتر بوبینگذاری و هزینهی بالاتر نیاز دارد و رسیدگی به نخپارگی را دشوارتر میکند. به همین دلیل، چلههایی با تعداد سرنخ کمتر و متناسب با ظرفیت قفسه آماده میشوند.
تفاوت قفسهی دوبله و مگازین چیست؟
در قفسهی دوبله، دو قفسه بهنوبت به کار میروند و قفسهی دوم هنگام کار اولی بوبینگذاری میشود. در مگازین، هر سرنخ یک بوبین فعال و یک بوبین ذخیره دارد که نخ آنها به هم متصل است.
آیا قفسهی مگازین کاملاً بدون توقف کار میکند؟
اتصال بوبین فعال به ذخیره امکان ادامهی تغذیهی نخ پس از تمامشدن بوبین را فراهم میکند. بااینحال بازشدن گره اتصال میتواند نخپارگی و توقف ماشین را در پی داشته باشد.
بوبینگذاری قفسهی «۷» شکل چگونه انجام میشود؟
هنگام کار بوبینهای بیرونی، بوبینهای پر در سمت داخلی قرار میگیرند. سپس سازوکار زنجیر و ریل، بوبینهای پر را به بیرون و بوبینهای خالی را به داخل منتقل میکند.